Մեր դասարանի մասին պատմություն

Մեր դասարանը շատ հետաքրքիր դասարան է։ Մենք բոլորս իրար շատ ենք սիրում ինչպես քույր և եղբայր։ Պատմեմ մի փոքրիկ դեպք։ Մենք միասին գանցինք ճամփորդության և մի տղա առանձնացավ մեզնից (Գնաց ջուր խմելու)։ Մենք չնկատեցինք, որ նա կորել է և ճամփա ընկանք, բայց նրա հետ շ՜ատ դեպքեր են պատահել, երբ նա այնտեղ էր։ Հետո կպատմեմ։

Սիրող սրտեր

Կար մի մարդ ՝նա կույր էր, մրուցկան էր ու գումար էր հավաքում իր աչքի վիրահատության համար։  Այդ մարդը վերցրեց մի ցուցափեղկ և վրան գրեց օգնեցե՜ք, գումար տվեք։Բայց նրան ոչոք գումար չեր տալիս։ Ահա մի անգամ եկավ մի աղջիկ ու ցուցափեղկի մյուս կողմում գրեց `Այսօր հիանալի օր է, բայց ես չեմ կարողանում տեսնել այս օրը, որովհետև ես կույր եմ ՕԳՆԵՔ։ Եվ բոլորը տեսնելիս այդ գրվածը գումար էին տալիս այդ մարդուն։ Եվ ահա աղջիկը կրկին այցելեց այդ կույր մարդուն, այդ մարդը հարցրեց <<Ինչ էիր գրել ցուցափեղկին, որ բոլորը ինձ սկսեցին գումար տալ։>>։ 

ԼԵՈՆԱՐԴՈ ԴԱ ՎԻՆՉԻ ԱՐԾԻՎՆ ՈՒ ՄԵԾԱՀՈԳՈՒԹՅՈՒՆԸ

Գլուխը բնից հանելով` արծվի ձագուկը տեսավ բազմաթիվ թռչուններ, որոնք թռչում էին ներքևում՝ ժայռերի արանքով.

 - Մայրիկ այս ի՞նչ թռչուններ են, – հարցրեց նա:

 - Մեր ընկերները, – պատասխանեց մայր արծիվը որդուն: – Արծիվը միայնակ է ապրում: Այդպիսին է նրա ճակատագիրը, բայց նա նույնպես երբեմն շրջապատի կարիք ունի: Այլապես նա թռչունների ի՞նչ թագավոր է: Բոլորը, որոնց տեսնում ես ներքևում՝ մեր հավատարիմ ընկերներն են: Բավարարված մոր բացատրություններով` արծվիկը շարունակում էր հետաքրքրությամբ հետևել թռչունների ճախրանքին՝ համարելով նրանց, այսուհետ իր հավատարիմ ընկերներ: Հանկարծ նա բղավում է. 

- Վա՜յ – վա՜յ նրանք գողացան մեր կերակուրը:

- Հանգստացի՛ր որդի, նրանք ոչինչ էլ մեզնից չեն գողացել: Ես ինքս եմ նրանց հյուրասիրել: Հիշի՛ր մեկընդմիշտ՝ ինչ քեզ կասեմ: Որքան էլ որ արծիվը սոված լինի, նա անպայման իր որսով պետք է կիսվի իրեն շրջապատող թռչունների հետ: Այս բարձրությունում նրանք ուժ չունեն ինքնուրույն սնունդ հայթայթելու համար և նրանց պետք է օգնել: Բոլոր նրանք, ովքեր ուզում են ունենալ հավատարիմ ընկերներ, պետք է լինեն բարի և համբերատար՝ ուշադրություն ցուցադրելով այլոց կարիքներին: Պատիվ և հարգանք ձեռք են բերում ոչ թե ուժով, այլ մեծահոգությամբ՝ կարիքավորների հետ վերջին պատառը կիսելու պատրաստակամությամբ:

Աղբյուրը՝ http://areviknersisyan.blogspot.com/2014/01/blog-post_7787.html#more





Առաջադրանքներ 

1. Անծանոթ բառերը բացատրիր (Nayiri.com)-ի  օգնությամբ
2. Նկարագրիր Արծիվին:
3. Ինչով էր տարբերվում այս առակի արծիվը մյուս արծիվներից:
4. Առակից դուրս գրիր այս բառերի հակադիր բառերը՝

• Բարձրություն-
• Բարի-
• Մեծահոգություն-
• Կարիքավորներ-
• Բարձրություն-
• Բարի-
• Մեծահոգություն-
• Կարիքավորներ-

5.Գրիր առակի սյուժեն:

6.Գրիր առակի բարեյախոսությունը:

7.Ի՞նչ էր սովորեցնում առակը:

8.Համառոտ նրակայացրու առակը (5-10) նախադասությամբ:

9.Սիրում ես բարություն անել, բացատրիր ինչու:

Հարցեր 2-րդ մաս․ Տոնինոյի արկածները

Գլուխ երկրորդ

1.Եթե մի հրաշքով դու դառնայիր անտեսանելի, ի՞նչ կանեիր:

Ես իմ ընկերուհու պայուսակը կղառնշտեի։ Նրանց պայուսակից կվերցնեի նրա բանալին ու դարակը կխառնեի, նրա մազերը կխառնշտեի ու կքաշեի։ Հետո մազերի մեջ մի բան օրինակ՝Փուշ կկրակեի և նա կշրջվեր ու ուրիշին կմեղադրեր։

2.Հիշիր դեպք, երբ դու փորձել ես խաղ խաղալ ընկերոջդ կամ ընկերներիդ գլխին: Պատմիր այդ մասին:   

Այո, այդպիսի դեպքեր շատ են եղել։ Ես իմ ընկերոջ՝ Իրինայի գլխին եմ խաղ խաղացել։ Ես ու նա քայլում էինք դպրոցով և ես նրան ղուդուդ տվեցի ու փախա՝Նա իմ ետևից էր վազում  և մենք մեկ րոպե դասից ուշացանք․․․․․․

3.Պատահել է այնպես, որ ընկերդ ինչ-որ բան է արել, բայց ուսուցիչը կամ ուսուցչուհին խոսել է քեզ վրա կամ հակառակը: Պատմիր այդ մասին: Չեմ հիշում այդքիսի դեպք․․․․․․

Կարդում ենք «Անտեսանելի Տոնինոյի արկածները» Ջիաննի Ռոդարի․ Հարցեր

·         Առանձնացրու այն հատվածը, որտեղ քեզ նմանեցրիր Տոնինոյին. հիշիր քեզ հետ կապված այդպիսի մի դեպք (շարադրիր 5-6 նախադասությամբ): Ես նունպես մի անգամ տնային չէի արել ու վախենալով փորձում էի մտնել դպրոց։ Վախս ինձ չէ թողնում մտնել դպրոց։ Շատ էի վախենում։ Այդ հատվածում ես ու Տոնինոն իրար շատ նման ենք։ Ես նույնպես Տոնինոյի նման չարաճճի եմ։

·         Հիշիր մի սուտ, որը քեզ գցել է անհարմար դրության կամ մի պատմության մեջ: Չգիտեմ, որ մեկը ասեմ այնքան սուտ եմ ասել, որ չգիտեմ, որ մեկը ասեմ Ահա հիշեցի մեկ անգամ, երբ ընկեր Մարինեն ինձ ասաց․ Արփի արի ֆլեշբացիկ պատրաստենք ես ասացի այո մեկ վարկյան հիմա կվերադառնամ ես գնացի, պարով տարվեցի ու հետո մոռանալով ընկեր Մարիների մասին գնացի տուն։ Խաբեցի խաբեցի ձկանը ջրից հանեցի ես ընդհանրապես սուտ չեմ խոսում և ահա ես առաջին սուտս ձեզ ասացի։

·         Կարո՞ղ ես առանձնացնել այս գլխի ամենակարևոր նախադասությունը:

Այո։Երբ մայրիկը Տոնինոյին բացատրում է, որ բացի ծննդյան տոներից ու նվերներից ավելի հետաքրքիր բաներ էլ կան աշխարհում։

Անտեսանելի Տոնոնինոն․ Հարցեր

1.      Որ հատվածը քեզ դուր եկավ։Ի՞նչու։

2.      Նկարագրիր Տոնինոյին։

3.      Եթե դու նրա ընկերը լինեիր, ինչ կանեիր։

4.      Եթե դու լինեիր նրա վիճակում, ինչպես կվարվեիր։

5.      Դուրս գրիր անհասկանալի բառերը և Nayiri.com կայքից օգտվելով՝բացատրիր բառերը։

6.      Ես չեմ կարդացել պատմությունը փորձիր օգնել ինձ․ Տոնինոն դասի ժամանակ

      Անտեսանելի էր դարձել

      թաքնվել էր սեղանի տակ

      Ձևացել էր հիվանդ և տանը մնացել։

Մտքեր․․․ մտքեր․․․մտքեր․․․ մի պատմությունից

Հատված 1
Այո…կամաց–կամաց հասկանում էի, թե մի փոքրիկ-փոքրիկ սիրտ որքա՜ն կարող է մեծ լինել: Մի գիշեր, երբ հիշեցի այն մեծ պատերազմի ծանր օրերն ու գիշերները, միանգամից վեր թռա ու ճչացի. «Սրտիս մնացած մասը կնվիրեմ բոլոր նրանց, ովքեր կռվեցին եւ կեղտոտ թշնամուն մեր հողից, մեր երկրից ու մեր տնից դուրս վռնդեցին…»:
…Հիմա այլեւս իմ սիրտը նմանվել էր մի մեծ քաղաքի, դպրոց ուներ, հիվանդանոց ուներ, զորանոց ուներ, փողոց, թաղ, պողոտա ուներ եւ դարձյալ մի աշխարհի չափ դատարկ տեղ ուներ…
Ինքս ինձ ասացի. «Այլեւս բավական է ընտրություն անել, իմ սիրտը պատկանում է աշխարհի բոլոր-բոլոր լավ մարդկանց՝ աշխարհի այս ծայրից մինչեւ մյուս ծայրը…»

Հատված 2

 Ճիշտն ասած՝ ախր, չգիտեմ՝ ինչպես ասեմ…Սիրտս ուզում է՝ այս ամբողջ-ամբողջ, փոքրիկ-փոքրիկ սիրտս՝ մի փոքրիկ, սիրուն տնակի պես, մի այնպիսի մեկին նվիրեմ, որին շա՜տ-շա՜տ եմ սիրում…կամ…չգիտեմ…մեկին, որ շատ լավն է: Մեկին, որ իսկապես արժանի է իմ շատ փոքրիկ եւ մաքուր սրտի մեջ տնակ ունենալու: Ճիշտ եմ ասում, չէ՞։
- Սիրտը հյուրանոց չէ, որ մարդիկ գան, մի երկու-երեք ժամ կամ մի երկու-երեք օր այնտեղ մնան ու հետո գնան, – ասում է հայրիկը, – սիրտը ճնճղուկի բույն չէ, որ գարնանը շինվի, իսկ աշնանը քամին այն իր հետ քշի ու տանի…
ճիշտն ասած՝ չգիտեմ՝ ինչ է սիրտը, բայց գիտեմ, որ տեղ է շա՜տ-շա՜տ լավ մարդկանց եւ մշտապես…

Ինձ 1 հատվածը շատ է դուր եկել․ մի տեսակ շատ խորհը հատված է, 2-րդ նույն պես։ 2-րդ հատվածի վերաբերյալ, կարող եմ ասել, որ ինքսել չգիտեմ ինչ է սիրտը պիտի մի փոքր ուսումնասիեմ։ Դուր է եկել, որովհետև այս գրողը մի փոքր զգացմունքային, շատ-շատ բարի, երջանիկ, բայց մի գուցե խեղճ մարդ է, եղել։ Բայց ճիշտն ասած՝մի հարց ծագեց ի՞նչու, փոքրիկ սիրտ, ինչի համար։՝ Կամ մի հատված նույն պես - Մարդու սիրտը չպետք է դատարկ մնա, – ասում է տատիկը, – եթե դատարկ մնա, դատարկ ծաղկամանի նման տգեղ կլինի եւ մարդուն ցավ կպատճառի: Ահա իմ միտքը դրա վերաբերյալ՝Բայց, օվ իմանա, մի գուցե այդքան էլ տգեղ չի դատաևկ ծաղկամանը։

Ես սեբաստացի եմ

Ես Սեբաստացի եմ ու հպարտ եմ դրանով։ Ես կուզենայի ասել, որ Սեբաստացիները գլուխգովան չեն լինում, սիրում են իրենց աշխատանքը, լինում են համերաշխ։ Իսկական Սեբաստացին նա է, ով սովորում է, կսովորի և սովորելու է այստեղ՝ մեր կրթահամալիրում, բայց նրա արածները օգտակար կլինեն բոլորին։

Սեբաստացին կարող է․․․․

Սեբաստացին կարող է ճամփորդել, ճամփորդել օրերով-շաբաթներով, պարել կարող է, երգել, զվարճանալ, կարող է փորփրել համացանցն ու գտնել իր ուզածը։ Սեբաստացին պետք է կարողանա օգտվել համակարգչից, կարող է նաև հաղթել տարբեր մրցույթներում, կարող է ու պիտի սիրի իր ընկերոջը, օգնի։ Նաև Սեբաստացին կարող է մասնակցել շա՜տ տոների։ Ասեմ, որ մենք ինքներս ստեղծել ենք մեր տոնը՝ մեր դպրոցը....

Զոլաքար և Վարդենիկ ճամբորդություն

1 օրյա ճամբորդություն

Արշավային Ֆոտոշարք․․․